Yul Vazquez opowiada nam, jak jego mama zainspirowała „ulubionego złoczyńcę” Seinfelda

Aktor: Muzyk i aktor nominowany do nagrody Tony, Yul Vazquez nadal chętnie określa siebie jako fana projektów, w których się rozwijał. Zapytany o swoją przełomową rolę w Seinfeld jako najbardziej agresywnego wielbiciela zbrojowni, Vazquez oddaje uznanie innym niezapomnianym postaciom i wykonawcom serialu. Dyskusja o jego powtarzających się przedsięwzięciach z reżyserami Stevenem Soderberghiem i Bradem Furmanem skłania Vazqueza do wykrzykiwania innych utalentowanych aktorów Latinx, z którymi regularnie się stykał, w tym Johna Leguizamo i Benjamina Bratta. Niech Vazquez pokaże swoją najnowszą rolę, Yunisa Sablo z HBO The Outsider , a on opowie o wspaniałych zdjęciach Igora Martinovicia w The Night Of. Ale zabawne anegdoty aktora odzwierciedlają równie głęboką pasję do tej branży, jak jej znajomość. Vazquez zdobył wiedzę na temat tego, jak wielkie i intymne produkcje powstają na ziemi. Sekret jest tak oczywisty, jak wstążka, którą nosił kiedyś na Seinfeldzie : to duch współpracy.

The AV Club: The Mambo Kings to jedna z Twoich pierwszych ról i jedna z pierwszych ról filmowych Antonio Banderasa w USA. Co pamiętasz ze wspólnej pracy?

Yul Vazquez: To rola, która zmieniła moją artystyczną podróż, która rozpoczęła się w muzyce. Grałem jak małe dziecko, ale to był pierwszy film, który zrobiłem, kiedy formalnie zacząłem grać i studiowałem aktorstwo. Jak wiecie, akcja rozgrywa się w latach 50. W tamtym czasie nadal grałem w zespole, na przykład w zespole heavy rockowym, i miałem bardzo, bardzo długie włosy. [Śmiech] I zacząłem chodzić na przesłuchania i pamiętam, że Billy Hopkins, bardzo wpływowy reżyser castingu, polubił mnie i jest facetem, który w zasadzie daje mi moją pierwszą pracę. Mimo że miałem te szalone długie włosy, rozpoznał coś, co byłoby dobre w tym filmie, którego akcja toczy się w latach pięćdziesiątych. [Śmiech] Po siedmiu przesłuchaniach, czy coś w tym stylu, wylądowałem w filmie. Wydaje mi się, że w pewnym momencie czytałem ze strony Antonio; to była szalona podróż.

AVC: Film był pełen legend muzyki, takich jak Tito Puente i Celia Cruz. Czy wydałeś trochę z nimi? 

YV: Miałem trochę czasu na tym filmie z Celią Cruz. W rzeczywistości w moim mieszkaniu w Miami jest zdjęcie przedstawiające mnie i Celię, które moja mama ceniła przez całe życie - na którym jej syn pracował z Celią. Celia była ogromna dla mojej mamy i dla mnie. To znaczy, na scenie była siłą natury. To było niesamowite.

AVC: Jakie było Twoje doświadczenie komediowe w tamtym czasie, kiedy wcieliłeś się w rolę Boba?

YV: Cóż, nie mogę powiedzieć, że miałem doświadczenie w komedii jako takie. Moje życie artystyczne zaczyna się jako perkusista, muzyk i gitarzysta. Nadal jestem - byłem całym swoim życiem. Zrozumiałem więc czas i wyczucie czasu i myślę, że pomogło mi to w komedii. Szczerze mówiąc, postać w Seinfeldzie jest imitacją mojej matki lub podszywaniem się pod moją matkę.

AVC: Naprawdę?

YV: Tak. Ponieważ moja mama była bardzo intensywną kobietą, bardzo intensywną Kubanką. Mała Kubanka, której przerażało mnie całe życie, a większość ludzi [śmiech], którzy odważyli się ją przeprawić, zdała sobie sprawę, że popełnili katastrofalny błąd.

To było interesujące, poszedłem czytać dla Larry'ego Davida i Jerry'ego Seinfelda w CBS Radford, gdzie nakręcono większość tego. A część jest napisana jako „Bob, onieśmielający wesoły”. To było imię postaci, sposób, w jaki została napisana i nie było tam nic o byciu łaciną. Dosłownie wszedłem tam i pomyślałem: „Co ja mam z tym zrobić?” I zdałem sobie sprawę, cóż, moja matka jest bardzo onieśmielającą osobą i myślę, że może to być interesująca rzecz. Więc właściwie to zrobiłem. I pamiętam, że powiedzieli „Co to do cholery było?” Odpowiedziałem: „To w zasadzie podszywanie się pod moją mamę”. A oni mówią: „Czy mógłbyś to zrobić ponownie?” Tak też zrobiłem, a oni mnie zatrudnili. A potem stał się bardzo znanym złoczyńcą z Seinfelda. W rzeczywistości mam scenariusz podpisany przez Jerry'ego [Seinfelda] i Michaela Richardsa, który mówi: „Do naszego ulubionego złoczyńcy z Seinfelda w historii”. [Śmiech.]

AVC: Czy wciąż wielu ludzi na ulicy pyta cię o zbrojownię lub wrzeszczy na ciebie, żebyś założył wstążkę?

YV: Tak. Szaleństwo w tym - miałem szczęście, że mogłem dużo pracować. Ale każdy nieuchronnie chce rozmawiać o Seinfeld . To jest siła tego programu. Siła telewizji, zasięg telewizji. Zasięg tego programu, co zrobił ten program, to szaleństwo. Nie tak dawno Rolling Stone opublikował 100 najpopularniejszych postaci z Seinfelda . Myślę, że [Bob] był na 21.

To było trochę szalone. W serialu jest facet, który gra mojego chłopaka. Nazywa się John Paragon. Kiedy zostaję zatrudniony i idę na przymiarkę, spotykam Johna Paragona. Przestraszyłem się, ponieważ byłem wielkim fanem Johna Paragona, ponieważ był Jambi The Genie w Pee Wee's Playhouse . A ja na to: „Stary! Jesteś Dżinem Jambi! ” A on na to: „Ten koleś jest szalony”. Powiedziałem: „Stary, nie rozumiesz. Byłem wielkim fanem Pee Wee's Playhouse ”. Miałem wszystkie naklejki i… Jestem teraz kompletnie osłabiony.

AVC: Jaka była tu sytuacja, kiedy skontaktowało się z tobą studio lub agent? Czy to było coś w stylu: „Hej, w tym filmie rzuciła cię Julia Roberts?

YV: [śmiech] Słuchaj, jeśli zostaniesz porzucony, to będzie tak dobre, jak to się dzieje. Myślę, że część tego punktu była taka, że ​​agent wiedział, że jestem gitarzystą, a postać w filmie to muzyk. W rzeczywistości ma zespół grający covery Grateful Dead, co wydało mi się fantastyczne. W pewnym momencie usłyszałem, że Jon Bon Jovi chciał tę rolę - to znaczy, kto nie chce roli obok Julii Roberts? Nie bardzo wiem, co się z tym stało. Ale skończyło się na tym, że dostałem tę rolę i skończyłem z dwiema rzeczami: wielką przyjaźnią z Julią, którą mam do dziś.

A Garry Marshall - praca dla Garry'ego Marshalla była jak praca dla twojego ulubionego dziadka. Właściwie coś ci powiem. Pamiętam, że po zakończeniu filmu byłem w LA, zadzwoniłem do Garry'ego i powiedziałem: „Hej, chciałbym napić się kawy”. I powiedział [przyjmuje akcent z Bronxu]: „Chodź do biura - chodź tu, napijemy się kawy”. Pamiętam, że dał mi kopię swojej książki, zatytułowanej Wake Me Up When It's Funny . [Śmiech] Ale powiedział mi coś, co było niesamowite. Ponieważ spędziłem z nim trochę czasu, robiąc film. A on powiedział: „Wiesz, powiem ci coś o tobie. Odpowiadasz tylko na miłość. Każdy reżyser, który spróbuje podejść do ciebie w inny sposób, poniesie porażkę. Odpowiadasz tylko na miłość ”. A ja na to: „Wow, co za piękna rzecz do powiedzenia”.

AVC: Traffic był pierwszym z wielu filmów, które nakręciłeś ze Stevenem Soderberghiem. Co jest takiego w jego podejściu jako reżysera, na które odpowiadasz?

YV: Podejście Steve'a Soderbergha jest po prostu bardzo ciche. To znaczy, jest bardzo miłym facetem, bardzo praktycznym reżyserem. Steven niewiele mówi. Steven organizuje sytuacje, aby jego aktorzy mogli robić to, do czego ich zatrudnił, a on zasadniczo nie przeszkadza. Jeśli będzie musiał cię w jakikolwiek sposób osaczać, powie po prostu, hej, wiesz? Ale to jest to. Niewiele się mówi. Nie mówi wiele, co - w Traffic była to cała amerykańska obsada - aktorzy w USA są przyzwyczajeni do tego, że reżyserzy czasami nie mówią im dużo.

Ale kiedy kręciliśmy Che , który został nakręcony w Hiszpanii - co mam na myśli, mówiąc, że nie rozmawiam z nimi zbyt dużo: przyzwyczaisz się do reżyserów, którzy nie mówią „Hej, stary, to było świetne”. Ponieważ nie ma na to czasu; musisz zrobić film. Musisz tylko wiedzieć, że jesteś dobry, a jeśli nie spodoba im się to, co robisz, powiedzą ci, a ty zrobisz to w inny sposób. Ale w Hiszpanii hiszpańscy aktorzy byli przyzwyczajeni do robienia ujęcia, a potem do 10 minut komplementów czy czegoś takiego. Kiedy to się nie stało, to ich przeraziło. Hiszpański jest moim pierwszym językiem, biegle władam hiszpańskim - więc robiliśmy ujęcie, a potem Steven odchodził, a facet odwrócił się do mnie i powiedział: „Co się stało?” Mówię: „Nie, człowieku, nic się nie stało”. Mówi: „Tak, ale nic nie powiedział”. „Wiem, ale jest dobry. Powie ci, jeśli mu się to nie podobało. Jest cichym facetem ”.

AVC: Patrząc na twoją karierę, kubańską historię, wasza kubańska kultura jest zdecydowanie tłem dla kilku z tych produkcji. Czy szukasz sposobu, aby wprowadzić to do swojej pracy, czy po prostu widzimy, jak powiązana jest historia między Kubą a USA?

YV: W przypadku Magic City, kiedy [twórca serialu] Mitch Glazer obsadził mnie, nie miał pojęcia, że ​​dorastałem w Miami, ani że jestem nawet Kubańczykiem. Mitch pochodzi z Miami; [ Magic City ] jest w zasadzie o dzieciństwie Mitcha w Miami. Nie miał pojęcia. Akcja Bad Boys II została osadzona w Miami z kubańskimi gliniarzami. Pytasz: „Czy Yul celowo próbuje znaleźć sposób, aby wprowadzić swoją własną kulturę na części?”

AVC: Ponieważ kilka z tych ról - Mambo Kings i Che , a nawet Magic City , w pewnym sensie sąsiadują z kubańską rewolucją. Wydaje się, że to kawałek twojej historii, który wpłynął na twoją karierę.

YV: Cóż, tak. Sąsiadują z Rewolucją - to właściwie bardzo ciekawy sposób ujęcia. Oto jedna rzecz: myślę, że to, kim jestem, kim jesteś, lub cokolwiek innego złożyło się na to, kim jesteś - cokolwiek to jest, twoje dzieciństwo, twoje wpływy, jakikolwiek astrologiczny punkt widzenia, na który przychodzisz, czy cokolwiek przyjdziesz z innego czasu, co jest kolejną rozmową, którą możemy odbyć pewnego dnia, ale jest to świat, w którym bardzo mnie interesuje - wszystko to. Kiedy wykonuję jakąś rolę, nawet jeśli bardzo się ona różni ode mnie, to zawsze jestem ja. Nie możesz stać się kimś innym. Wszyscy ludzie mówią: „On stał się tą postacią”. Nie, nie stał się nikim. Stworzył iluzję. Ponieważ to on.

AVC: Masz rację, że to nie jedyna rzecz, która informuje osobę lub rolę. To może po prostu przemawiać do Hollywood, angażującego się w te historie trochę bardziej, niż naturalnie pojawiają się w czyimś CV.

YV: Tak.

AVC: Co jest dobre.

YV: Cóż, mam na myśli, inaczej spojrzeć na to tak: jeśli robisz zakupy dla Kubańczyka, prawdopodobnie będziesz robić zakupy w moim sklepie. Wiesz co mam na myśli? [Śmiech] I to też jest w porządku. Mam wiele rzeczy. Jestem Kubańczykiem, ale nie jestem Kubańczykiem. Jestem aktorem, który jest Kubańczykiem. I na szczęście pozwolono mi grać wiele rzeczy. Kocham swoją kubańskość. Uwielbiam to, skąd pochodzę. Uwielbiam to, co moja kultura - warstwy, które mam jako bardzo zangielizowany Kubańczyk-Amerykanin, które są głęboko zakorzenione na Kubie. Ponieważ kiedy pojechałem na Kubę, zdałem sobie sprawę, skąd pochodzę. To było bardzo ciężkie, ciężkie doświadczenie. Kiedy poszedłem: „Och, Jezu. To ma sens, że jestem stąd. Rozumiem."

AVC: Wielokrotnie współpracowałeś także z Bradem Furmanem, w tym przy The Infiltrator , filmie, w którym wystąpili także Bryan Cranston i John Leguizamo, dwaj aktorzy, z którymi pracowałeś już wiele razy. Czego szukasz u współpracownika, czy to reżysera, czy partnera scenicznego?

YV: Te rzeczy zaczynają się od jednego. To tak, jakbyś kupił jeden, a potem zdałeś sobie sprawę, że kupiłeś tuzin. Brad Furman to facet, którego znam od wielu, wielu lat. Właściwie pamiętam, że Brad był asystentem Julii Roberts, ok? Myślę, że miał około 19 lat. A on jest dzieciakiem z Filadelfii i mówi: „Człowieku, jestem filmowcem”, a ja powiedziałem: „Stary, to jest niesamowite”. Mówi mi: „Zrobiłem krótkie”. Widziałem jego krótkie czy coś. Oto prawdziwa historia: powiedział: „Pewnego dnia zrobię swój pierwszy film fabularny, a ty będziesz w nim”. Spojrzałem na niego i powiedziałem: „Zadzwoń do mnie, a ja kurwa tam będę”. Ponieważ kochałem tego dzieciaka: kochałem jego wytrwałość, kochałem jego pasję, widziałem jego krótkofalówkę i myślałem, że jest utalentowany.

Przeniesione na kilka lat później, dosłownie kręci swój pierwszy film. I dzwoni do mnie. Pamiętam, że byłem na wakacjach. Dzwoni mój telefon i to Brad. Mówi: „Hej, robię film i chcę, żebyś w nim był”. Idę: „Świetnie!” Nawet tego nie przeczytałem. Nie obchodziło mnie to. Odpowiedziałem: „Chodźmy!”

I to był The Take . Świetny film. John [Leguizamo] i ja pracowaliśmy wcześniej razem - znałem go tutaj, w Nowym Jorku. John i ja byliśmy przyjaciółmi, znam go od wielu lat.

Uwielbiam wrażliwość Brada, jest niezwykle utalentowany. Właśnie wysłał mi pilota, który napisał dla mnie, Johna i Benjamina Brattów. Brad uwielbia znowu pracować z tymi samymi ludźmi. W ten sposób jest lojalny; lubi ciągle wykorzystywać ludzi. Lubi ludzi, których lubi i pisze dla nich.

Uwielbiam pracować z przyjaciółmi, ponieważ możesz po prostu pozbyć się wszystkich bzdur. Jesteśmy już przyjaciółmi, więc po prostu idziemy i to robimy, wiesz? Nie ma możliwości poznania się, nie ma bzdur. Wiemy, że się lubimy; spędzamy czas. To bardzo wygodne. Myślę, że może z tego wyniknąć wiele wspaniałych rzeczy.

YV: Po Damages byłem wielkim fanem braci Kesslerów [Glenna i Todda]. Uważałem , że są świetni. Byłem w Londynie i grałem sztukę i pamiętam, jak oglądałem Bloodline z żoną i pomyślałem: „Człowieku, oni naprawdę mają rację”. Mieli pogodę. Rzecz w tym, że jeśli strzelasz tam [na Florydzie], nie masz dobrej pogody, nie masz nic. I zrobił to Bloodline . To znaczy, można było to poczuć w serialu. Było przesiąknięte wilgocią i to sprawiło, że pokaz - to jak czytanie Tennessee Williamsa - kiedy czytasz Tennessee, podaje ci pogodę. Człowieku, to południe. I to właśnie dostali. Świetnie to rozumieli. I to jedyne miejsce, w którym możesz się tak dostać. Na Florydzie. Nie możesz tego oszukać.

AVC: Adaptacje Stephena Kinga są teraz wściekłe, ale czy był jakiś konkretny element, który sprzedał cię w The Outsider ?

YV: Cóż, były dwie rzeczy, z którymi mogłem wejść do ognia, aby pracować z: Jasonem Batemanem i Benem Mendelsohnem. To było jak rozpakowywanie prezentu, a kiedy go otwierałeś, był coraz lepszy i lepszy. Przede wszystkim przeczytałem pierwsze dwa eps i pomyślałem: „To jest niesamowite. Stephen King? Świetny. Kto w to gra? ” „Och, to Ben Mendelsohn”. Powiedziałem: „Czekaj. Co?" A potem „Kto to?” „Och, to Jason Bateman”. I wtedy dowiaduję się, że są w nim Bill Camp i Julianne Nicholson. Spojrzałem na to jak: „Zaczekaj chwilę. Czy jestem tutaj punkowany? ” Czy ktoś tu przyjdzie i powie: „Tylko żartowałem, stary. Tylko żartujemy ”? Richard Price to pisze; to po prostu trwało i trwało. Facet, który to kręcił, to Igor Martinović, który nakręcił The Night Of . Obejrzałem Noc myślenia: „Mój Boże, to wygląda jak obraz olejny”.

Wiesz, kiedy boisz się, że ktoś przyjdzie i zabierze Ci wszystkie zabawki? [Śmiech] Jestem wielkim fanem tych wszystkich ludzi. Zawsze myślałem, że nie możesz być wielkim artystą, nie będąc najpierw jego fanem. Trzeba było być prawdziwym fanem i coś wiedzieć, znać na wylot, znać pracę tej osoby. Oglądałem Bena od czasów Animal Kingdom. Bill Camp mógłby pisać tomy o aktorstwie. Taki jest Bill Camp. Taki przebieg ma za sobą, stary. Z tym chcesz być, z takimi tytanami. Wszyscy ludzie, których naprawdę podziwiałem, to tacy ludzie, którzy zasłużyli na swoje pasy od podstaw.

AVC: Yunis Sablo jest jedną z niewielu postaci, która zachęca wszystkich do otwartego umysłu na temat tego, co się dzieje. W ramach innego formatu wywiadu pytaliśmy ludzi, czy wierzą w nadprzyrodzone, czy to duchy, czy coś innego. Czy ty?

YV: Cóż, to jest bardzo, bardzo interesujące pytanie, które zadajesz. Czy mogę zapytać, jakie jest twoje tło?

AVC: Jestem Meksykaninem.

YV: OK. Wiesz, że jestem Kubańczykiem. A Sablo jest Hiszpanem. Tak więc w dyskusjach na planie z Jasonem, Benem, Andrew Bernsteinem i Richardem Price'em powiedziałem wam, jestem Kubańczykiem - pochodzę z domu, w którym było wiele alternatywnych pomysłów na temat religii i duchowości. W moim domu rozmawiano o duchach i innych rzeczach, tak jak o jedzeniu lodów, wiesz o co mi chodzi? I duchy i tym podobne. Moja mama mówiła: „Och, widziałem moją babcię zeszłej nocy. Była tam w rogu ”. A ja na to: „Och, super”. Wychowałem się z wieloma pomysłami afro-karaibskimi. Moja mama bardzo ciężko pracowała w Santerii i to jest coś, z czym dorastałem. Więc wyjaśniam tym facetom, a oni w pewnym sensie mówią: „Cóż, co masz na myśli?” A ja na to: „Z kulturowego punktu widzenia ta postać musi kwestionować, czy to może być prawdziwe”. I w pewnym sensie nie mogli zrozumieć, co mówię. A ja mówię: „Może wam być trudno to zrozumieć, ponieważ nie macie tła kulturowego. Tak więc, kiedy byłem małym dzieckiem, myśleliśmy, że boogeyman jest prawdziwy ”.

AVC: W popkulturze pojawia się dużo więcej; widzimy nawet różne iteracje. W The Outsider straszydło nazywa się El Cuco, ale kiedy dorastałem, słyszałem, jak nazywa się El Cucuy. 

YV: Cucuy, racja, tak. Cucuy. Wydaje mi się, że na Kubie nazywali go, czasami myślę, że to El Coco. Czasami moja babcia mówiła „ten cuidado que te llevan” - co jest niesamowitą rzeczą, jaką można powiedzieć dziecku. „Uważaj, bo cię wezmą”. Kto mnie zabiera? WHO? [Śmiech] Ale małe dziecko nie pyta kogo, dziecko mówi: „O cholera, lepiej nie będę się źle zachowywać; jeśli nie, to mnie zabiorą ”. Próbuję wyjaśnić Benowi, który jest Australijczykiem, i Jasonowi - to interesujące, ponieważ jest bardzo kulturowe. I znowu, prawie nawet wraca do jednego z twoich wcześniejszych pytań, które było tak, że jest część Yul, która może tam być. To mogłoby naprawdę uwierzyć, posłuchać tego i powiedzieć: „Och, może ona ma rację. Może ona coś pieprzy, stary. A to stanowi problem dla postaci, ponieważ jest on śledczym. Sablo mówi: „Muszę kwestionować pewne rzeczy, ponieważ te fakty, które mam przede mną, nie sumują się. Jak mógł być w dwóch miejscach? Jak to jest możliwe? Co to jest? Jak to zakończymy? Co robimy?"

To część mojego życia przez cały czas. Dorastałem z tym. Bardzo trudno jest wyrwać z ciebie tę część. I to nawet nie jest przesąd, to tylko duchowa idea. Santeria to religia, religia ziemi. Ludzie myślą, że to czy tamto, ale ja na to: „Słuchaj, nie wiesz, co to jest. Zanim zaczniesz mówić z tyłka, powinieneś wiedzieć, o czym do diabła mówisz. A ty nie ”. To było w moim domu, człowieku i do dziś. Pracuję nad filmem, który się tym zajmuje. Nie ma jeszcze tytułu. Ale opiera się na prawdziwej historii tego Kubańczyka. To wszystko, co naprawdę mogę powiedzieć - czekamy na pierwszą wersję scenariusza. Ale to bardzo, bardzo, bardzo mroczna historia. I dotyczy dokładnie tego, o czym mówimy.

Natasha Lyonne i Yul Vazquez

AVC: Przyjaźniłeś się już z Natashą Lyonne, zanim zaczęliście razem pracować.

YV: Tak, byliśmy przyjaciółmi z Nowego Jorku, razem czytaliśmy. Zawsze rozmawialiśmy o tym, że chcemy coś zrobić. Kręciłem I Am The Night , byłem w LA, kiedy Natasha napisała do mnie: „Chcę, żebyś zagrał w moim programie”. Nie wiedziałem, o czym mówi, nic o tym nie wiedziałem. A potem wysłała mi pierwsze dwa scenariusze i wiesz, to nie jest rola, którą mam okazję dużo grać, żeby w pewnym sensie zagrać romantyczną główną rolę. Uwielbiałem złożoność tego faceta. Był samotnym tatą i to było interesujące, sposób, w jaki do niej wracał, a ona go odrzuca, a on tak bardzo ją kocha. Uwielbiałem tę dynamikę, podobała mi się jej konstrukcja. W tamtym czasie miałem tylko dwa pierwsze odcinki, ale oddzwoniłem do niej i przeprowadziłem telekonferencję z nią i Leslye Headland, którą absolutnie uwielbiam. Leslye Headland jest genialny, a obsada jest genialna, tylko cały zespół. Znowu to, o czym rozmawialiśmy wcześniej: praca ze znajomymi. Wiedziałem, że lubię Nataszę. Więc już to miałem na myśli. Ludzie w bardzo ciekawy sposób zareagowali na to, co robię. Muszę tam zaimprowizować wiele rzeczy, których generalnie nie robię. Ale świetnie się z nią bawiłem. Za sekundę znów będę z nią pracował.

AVC: Pomysł pracy z przyjaciółmi w pewnym sensie mówi o podejściu serialu do tego, w jaki sposób radzimy sobie w tym życiu - z pomocą innych ludzi.

YV: Tak, myślę, że staje się to bardziej, gdy się starzeje, a także masz mniej cierpliwości do rzeczy. Kiedy jesteś młodym aktorem, jest wiele rzeczy, z którymi możesz się pogodzić, a aktor po pięćdziesiątce nie. Teraz mówisz: „Nie, nie będziemy tego kurwa robić”. [Śmiech] Wiesz, potrzebujemy się nawzajem. Szczególnie w środowisku współpracy. Filmy, programy telewizyjne, nie powstają w próżni. Ludzie mówią: „Ten facet jest odpowiedzialny”. Tak, mógł być odpowiedzialny za ten pomysł, ale stworzenie tego materiału zajęło pozostałych 250 osób. Moglibyśmy wziąć dowolny z tych filmów, o których dzisiaj rozmawialiśmy, i podzielić go i powiedzieć: „Jakie są składniki? Jakie są elementy? Kto wnosi do stołu, co do tego dodaje? ” Chcesz porozmawiać o Bloodline - cóż, facet, który nakręcił Bloodline , Jaime Reynoso, jest genialnym meksykańskim DP i był odpowiedzialny za to, jak to wyglądało. A wygląd tego programu był bardzo ważny.

Myślę, że powinieneś patrzeć na życie jako na wspólne przedsięwzięcie. Potrzebujemy się nawzajem. Naprawdę. Ale niektórzy ludzie? Niektórzy myślą, że nie. Znam ludzi, którzy mówią: „Kurwa, stary, nikogo nie potrzebuję. Jestem super skuteczny. Nie potrzebuję niczego ”. To nieprawda. Ale wszystko w porządku - dowiadują się. [Śmiech.]

Suggested posts

Seth Rogen wypowiedział się naprawdę świetnie na temat tego, jak komicy powinni postrzegać kulturę anulowania

Seth Rogen wypowiedział się naprawdę świetnie na temat tego, jak komicy powinni postrzegać kulturę anulowania

Seth Rogen Seth Rogen odbył niedawno ważną rozmowę z pisarką Deccą Aitkenhead dla The Sunday Times, w której opowiedział o źle przyjętym dowcipie, jaki zrobił na SNL, na temat Jamesa Franco, który proponuje nastoletniej dziewczynie na Instagramie. Rogen zażartował podczas swojego otwierającego monologu, że „próbował” Franco, udając nastolatka – lekko biorąc, że jego przyjaciel rzeczywiście próbował nakłonić nieletniego do spędzenia z nim nocy.

HBO Oslo powtarza przewidywalne ślepe plamy na temat konfliktu izraelsko-palestyńskiego

HBO Oslo powtarza przewidywalne ślepe plamy na temat konfliktu izraelsko-palestyńskiego

Trudno oglądać filmową wersję Oslo, nagrodzonej Tony Award sztuki JT

Related posts

Black Lightning opuszcza skład superbohaterów The CW z zajętym, niczym nie wyróżniającym się finałem

Black Lightning opuszcza skład superbohaterów The CW z zajętym, niczym nie wyróżniającym się finałem

Po swoim intymnym, osobistym pierwszym sezonie Black Lightning stanęła przed pewną zagadką. Podczas gdy pierwszy sezon był w stanie skupić się głównie na sprzecznych uczuciach Jeffersona związanych z ponownym założeniem kostiumu Czarnej Błyskawicy i na tym, jaka powinna być jego rola w straży sprawiedliwości, historia nie mogła się na tym zatrzymać.

CNN w końcu zabiera się do zwolnienia Ricka Santoruma

CNN w końcu zabiera się do zwolnienia Ricka Santoruma

Rick Santorum Czy nie wiedzielibyście o tym: CNN po raz kolejny zawiodło wysiłki zmierzające do znalezienia konserwatywnego komentatora, który będzie reklamował retorykę antynaukową, antyaborcyjną i małżeństw homoseksualnych na swoich falach radiowych - w interesie dobra, obiektywne dziennikarstwo - ale kto nie powie też rzeczy tak rasistowskich, że zostaną zmuszeni do ich zwolnienia. To jest według Huffington Post, które donosi, że telewizja kablowa ostatecznie rozstała się z byłym senatorem i kandydatem na prezydenta Rickiem Santorumem, po tym, jak „starszy korespondent polityczny” został ostrzelany z powodu komentarzy na temat ludów tubylczych, które wygłosił podczas kwietniowego wydarzenia. twierdząc, że europejscy koloniści w obu Amerykach „zrodzili naród z niczego.

Williama Jacksona Harpera o znaczeniu pokazywania trwałego bólu niewolnictwa

Williama Jacksona Harpera o znaczeniu pokazywania trwałego bólu niewolnictwa

Jako Royal, wolny aktywista mieszkający w Indianie, William Jackson Harper służy jako promyk optymizmu w nowej serii Amazon Prime Video The Underground Railroad, której akcja rozgrywa się w mitycznym XIX wieku. Royal żyje, pracuje i wzbogaca się na farmie należącej do wolnych Czarnych ludzi i jest przekonany, że dobro ostatecznie zwycięży, ciężka praca Czarnych w końcu zostanie uznana, niewolnictwo się skończy, a on i Cora z Iso Mbedu mogą żyć razem na zawsze.

W ostatnich miesiącach Pedro Zamora przekształcił The Real World w platformę edukacyjną

W ostatnich miesiącach Pedro Zamora przekształcił The Real World w platformę edukacyjną

AIDS Pedro Zamora spędził większość czasu w The Real World: San Francisco, który trwał od 30 czerwca 1994 r. Do 10 listopada 1994 r., Ucząc innych. Niezależnie od tego, czy wygłaszał wykład w klasie, od niechcenia omawiając swoje zdrowie ze swoim partnerem - nieżyjącym już Seanem Sasserem - przy kolacji, czy też w ferworze kolejnej walki ze swoim współlokatorem Davidem „Puckiem” Raineyem, pełnym pasji 22-latkiem Kubańczyk nigdy nie unikał dzielenia się swoim pełnym doświadczeniem jako osoby żyjącej z tą chorobą.

MORE COOL STUFF

Najlepsze przepisy na kawę „Kobiety-pionierki” Ree Drummond

Najlepsze przepisy na kawę „Kobiety-pionierki” Ree Drummond

Pionierka Ree Drummond uwielbia filiżankę dobrej kawy. Dowiedz się, jakie są najlepsze przepisy na kawę gwiazdy Food Network.

„Czarna wdowa”: Florence Pugh nie mogła przestać wpatrywać się w Scarlett Johansson podczas wspólnego kręcenia scen

„Czarna wdowa”: Florence Pugh nie mogła przestać wpatrywać się w Scarlett Johansson podczas wspólnego kręcenia scen

Florence Pugh tak bardzo podziwia Scarlett Johansson, że nie mogła przestać się na nią gapić podczas kręcenia scen.

Gwiazda „Widoku” Meghan McCain czuje się „chorą fizycznie” po zeznaniu Britney Spears w sądzie, aby zakończyć konserwatorium

Gwiazda „Widoku” Meghan McCain czuje się „chorą fizycznie” po zeznaniu Britney Spears w sądzie, aby zakończyć konserwatorium

Meghan McCain była jedną z celebrytek dotkniętych wybuchowymi zeznaniami Britney Spears w sprawie zakończenia jej konserwatorstwa.

Czas, w którym dwa rosyjskie żółwie kosmiczne pokonały Apolla na Księżyc

Czas, w którym dwa rosyjskie żółwie kosmiczne pokonały Apolla na Księżyc

Tak, dwa małe żółwie rosyjskie dotarły na Księżyc i wróciły, zanim zrobił to człowiek.

„Bóg nie żyje” i 4 inne cytaty Nietzschego, wyjaśnione

„Bóg nie żyje” i 4 inne cytaty Nietzschego, wyjaśnione

Proza Nietzschego jest żartobliwa, ale jej znaczenie jest często niejasne. Chociaż może nie powinniśmy oczekiwać niczego mniej od filozofa, który napisał: „Nie jestem człowiekiem. Jestem dynamitem”.

„Masywny” spadek średniej długości życia w USA, częściowo z powodu COVID-19

„Masywny” spadek średniej długości życia w USA, częściowo z powodu COVID-19

Badanie opublikowane przez Brytyjskie Stowarzyszenie Medyczne wykazało, że średnia długość życia w USA spadła w latach 2018-2020 o prawie dwa lata, najwięcej od czasów II wojny światowej.

Jak włączyć tryb ciemny Google Chrome na wszystkich urządzeniach?

Jak włączyć tryb ciemny Google Chrome na wszystkich urządzeniach?

Tryb ciemny między innymi sprawia, że ​​Googling przed snem nie męczy oczu. Oto jak włączyć to na wszystkich swoich urządzeniach.

Paris Jackson „pozostaje blisko swojej rodziny” i „naprawdę staje się własną”, mówi źródło

Paris Jackson „pozostaje blisko swojej rodziny” i „naprawdę staje się własną”, mówi źródło

Paris Jackson niedawno otworzyła się na temat swojej podróży LGBTQ i ujawnienia swojej dalszej rodzinie w odcinku Red Table Talk

Joshua Bassett jest „szczęśliwy, że może być częścią społeczności LGBTQ+” i „w pokoju” ze swoją seksualnością

Joshua Bassett jest „szczęśliwy, że może być częścią społeczności LGBTQ+” i „w pokoju” ze swoją seksualnością

Joshua Bassett mówi GQ, że stoi za swoimi słowami w poście na Instagramie dotyczącym jego seksualności w zeszłym miesiącu

Jackie Venson wzmacnia głosy czarnej społeczności poprzez swoją muzykę

Jackie Venson wzmacnia głosy czarnej społeczności poprzez swoją muzykę

„To duch walki, to duch wytrwałości” – powiedziała o swoim przeboju „Fight” podczas wirtualnego festiwalu Juneteenth :BLACKPRINT, Celebrating Freedom

Królewski historyk Robert Lacey ujawnia „głębokość szczeliny” między Williamem a Harrym

Królewski historyk Robert Lacey ujawnia „głębokość szczeliny” między Williamem a Harrym

Robert Lacey, autor Battle of Brothers i konsultant Netflixa The Crown, opowiada o trwającym konflikcie między braćmi

4 oszałamiające linie horyzontu, które każdy fotograf musi uchwycić

4 oszałamiające linie horyzontu, które każdy fotograf musi uchwycić

Od lat 20. XX wieku, kiedy Nowy Jork zaczął dynamicznie rozwijać się drapacze chmur, panoramy miast są podstawą każdego większego miasta. Są symbolem bogactwa i władzy oraz umożliwiają wielu ludziom wspólne życie i pracę w centrach naszych miast.

Dlaczego nihilizm moralny jest problematyczny

Dlaczego nihilizm moralny jest problematyczny

Nihilizm moralny jest fajny i popularny, ale ostatecznie nie do obrony nihilizm to idea, że ​​nic tak naprawdę nie ma znaczenia. Jest kojarzony z kilkoma innymi poglądami i poglądami i zazwyczaj ma pesymistyczne konotacje.

Jak napisać post na LinkedIn, aby uzyskać świetne zapisy na imprezę startową?

Jak napisać post na LinkedIn, aby uzyskać świetne zapisy na imprezę startową?

Więc w końcu jesteś w centrum uwagi — upewnij się, że widzą Cię właściwe osoby (bez powiedzenia „jesteśmy tak podekscytowani”) Gdy wskoczysz w to, pamiętaj tylko: Twój własny post nie wypełni pokoju (ani powiększenia), ale może sprawić, że posłucha Cię garstka dokładnie odpowiednich osób. Innymi słowy, zdobycie dużej ogólnej liczby uczestników na jakimkolwiek wydarzeniu nie jest tak naprawdę celem Twojego wpisu o prezentacji.

Nie, nie musisz być Latynosem, żeby kochać „In The Heights”

Nie, nie musisz być Latynosem, żeby kochać „In The Heights”

Umieszczamy świetny film w pudełku (bez spoilerów) In The Heights to ważny hollywoodzki musical z przeważającą latynoską obsadą. Przed wydaniem było sporo komentarzy porównujących go do Black Panther i Crazy Rich Asians.

Language